Kraina Łagodności przeżywa renesans gromadząc wytrawną grupę fanów i zdobywając młodych, którym przejadło się maszynowe brzmienie bitu oraz osłuchało śpiewanie o niczym.

Jak wielkie jest przywiązanie uczestników wieliszewskiego Festiwalu Poezji nie tylko Śpiewanej „Kraina Łagodności” do muzyki granej na instrumentach i piosenki z dobrym tekstem, może świadczyć ich niezmiennie żywa obecność nawet przy niesprzyjających „okolicznościach przyrody”. Ulewa, która w sobotę, 24 lipca przeszła przez naszą Gminę przed imprezą i krótkotrwały letni deszczyk w jej trakcie nie przestraszyły gości przybyłych na wieliszewską plażę, gdzie tradycyjnie odbywały się koncerty. Więcej nawet – druga edycja Festiwalu zgromadziła liczniejszą publiczność, niż ubiegłoroczna. A ogrzać się można było przy wielkim ognisku ustawionym przez gminnych strażaków.

Ogromnym powodzeniem cieszyło się malowanie twarz Piotr Sypniewski 24.07.2010

Zanim muzycy zainstalowali się na scenie do akcji wkroczyli uczestnicy workcampu – przedsięwzięcia, dzięki któremu Gminę Wieliszew w okresie wakacji odwiedza młodzież ze wszystkich stron świata. „To już dziesiąta grupa w 5-letniej historii tego projektu. Otwieramy się na świat, z czego korzystają głównie dzieci i młodzież, bo od nich zależy przyszłość naszej Gminy i Polski. Młodzi ludzie z Tajwanu, Korei Południowej, Hiszpanii, Turcji, Ukrainy i Włoch posprzątają śmieci porzucone głównie przez turystów, a to już z korzyścią dla wszystkich” – przedstawił workcamp koordynator projektu Paweł Kownacki. Jego międzynarodowi podopieczni zorganizowali na plaży zabawy dla dzieci. Największą frajdę sprawiły najmłodszym konkurencje sportowe, malowanie twarzy i nauka origami (chińskiej sztuki składania papieru w przestrzenne figury).

Zajęcia z origami na wieliszewskiej plaży Piotr Sypniewski 24.07.2010

Namiot Workcampu Piotr Sypniewski 24.07.2010

Pierwszą grupą, która wystąpiła tego dnia dla kilkusetosobowej publiczności, był Daniel Gałązka z Zespołem. Skład ten doskonale znamy z koncertu przy Pałacu Poniatowskich w Górze, gdzie w ubiegłym roku zagrał z okazji 65. rocznicy Powstania Warszawskiego. Oba występy artyści mogą uznać za udane.

Daniel Gałązka z Zespołem Mariusz Kraszewski 24.07.2010

Jako drugie na scenie pojawiło się Małżeństwo z Rozsądku. To jedna z ciekawszych propozycji z kręgu tzw. Krainy Łagodności – członkowie zespołu skutecznie unikają schematów, przez co trudno ich zakwalifikować jednoznacznie do określonego nurtu muzycznego. Poezja, z której czerpią natchnienie, choć uznana za klasykę, wciąż wymyka się wszelkim kategoryzacjom. Może dlatego interpretacja wierszy Staffa, Leśmiana i Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej w wykonaniu Małżeństwa z Rozsądku podsuwa nowe interpretacje dzieł „podręcznikowych” poetów.

Małżeństwo z Rozsądku Mariusz Kraszewski 24.07.2010

O ile większość twórców skazana jest na czerpanie z klasyki, o tyle Elżbieta Adamiak sama przez krytykę została zaliczona do kanonu. Słowa „Ludzie znają mnie tylko z jednej, jesiennej strony” zna chyba każdy radiosłuchacz. Również wieliszewska publiczność zna na pamięć piosenkę „Jesienna zaduma”, co udowodniła odśpiewawszy ją wspólnie z artystką.

Elżbieta Adamiak Mariusz Kraszewski 24.07.2010

Z nieco melancholijnego nastroju, w jaki wprowadziła Elżbieta Adamiak, spróbował wyrwać publiczność Czerwony Tulipan. A miał ku temu predyspozycje, ponieważ poza repertuarem lirycznym grupa dysponuje tajną bronią w postaci utworów jakby żywcem wyjętych... z kabaretu. Komiczne przerywniki skutecznie odstraszają patetyczne i górnolotne interpretacje pozwalając słuchaczowi pozostawać blisko otaczającej nas rzeczywistości poprzez odnoszenie padających ze sceny słów do własnych doświadczeń. Dzięki temu jednym z najcenniejszych atutów Czerwonego Tulipana jest świetny kontakt z publicznością. Ta z kolei potrafi to docenić gromkimi brawami.

Czerwony Tulipan nie stroni od satyry Mariusz Kraszewski 24.07.2010

Festiwal Kraina Łagodności pożegnał się ze słuchaczami występem znanego poety, satyryka, dziennikarza radiowego – Piotra Bukartyka, choć artysta na scenie pojawił się tego wieczoru... jako pierwszy. Paradoks? Niekoniecznie, Piotr Bukartyk wystąpił tego dnia w podwójnej roli – konferansjera i barda. Drugie wcielenie najwyraźniej bardziej przypadło do gustu i jemu, i publiczności. Słuchacze cenią Bukatyka za twórczą odwagę – nie boi się podejmować tematów ważnych społecznie, aktualnych; nie lęka się wracać do wydarzeń bolesnych, ale również nie cofa się przed krytyką środowiska, z którego się wywodzi. Dowodem jest kuriozalna w kontekście całej twórczości artysty płyta „Szampańskie wersety” ukazująca w krzywym zwierciadle modne nurty muzycznego biznesu.

Piotr Bukartyk Mariusz Kraszewski 24.07.2010

Atmosfera Festiwalu Poezji nie tylko Śpiewanej „Kraina Łagodności” przypomina poczucie solidarności, jakie często towarzyszyło nam w ważnych dla Polski chwilach. Tym razem spoiwem jest wspólne przeżywanie wartości, które - wydaje się – odchodzą do lamusa. Na szczęście to tylko złudzenie.

Wieczorem uczestnicy workcampu ogrzewali sie przy ognisku Mariusz Kraszewski 24.07.2010